ا
ین دود سیه فام که از بام وطن خاست ........از ماست که بر ماستوین شعله سوزان که برآمد زچپ و راست....از ماست که بر ماستنگرانی های مربوط به وقوع جنگ و نابودی زیر ساخت های کشورو تبعات گسترده آن در صورت حمله آمریکا روز به روز بیشتر می شود.
موضوعی که در این میان قابل تامل است ، نوشته های برخی از وبلاگ نویسان در تائید سیاست های نظام ، برنامه های هسته ای وضرورت دفاع از وطن در صورت حمله آمریکا و از این دست نوشته های احساسی است که بیشتر یاد آور ادبیات دهه شصت در تهییج مردم است. کسانی که با ظاهری حق به جانب استدلال می کنند که برنامه های اتمی ایران صلح آمیز و در چارچوب پیمان
"ان پی تی" است آیا خود را برتر و صالح تر از آژانس بین المللی انرژی اتمی می دانند؟
تشخیص اینکه آیا برنامه اتمی ایران نظامی است یا خیر بر عهده البرادعی و همکارانش است نه یک
وبلاگ نویس. آیا همین افراد که برنامه هسته ای ایران را مشروع می دانند مصاحبه حسن روحانی را در سال گذشته خوانده اند؟ وی به صراحت گفت که گزارش های شورای امنیت ملی به آژانس در بسیاری موارد منطبق با واقعیت نبوده و ایران با بازرسان سازمان همکاری های لازم را نمی کرده است. آثار اورانیوم غنی شده به میزان بسیار بالا در تجهیزات ، اظهارات خلاف واقع و بسیاری موارد دیگر همه دلایل منطقی عدم اعتماد این سازمان و جامعه بین الملل به ایران است.
کشوری که رئیس جمهورش به صراحت خواستار محو اسرائیل از نقشه جغرافیاست و آشکارا از گروههای تروریستی حمایت
می کند قابل اعتماد نیست. بنابراین هشدار ها و اعتراضات سازمان ملل و دیگر مراکز معتبر بین المللی به ایران را نباید همگامی با بوش و سیاست های آمریکا دانست، بلکه حمایت نظام از فعالیت های تروریستی و جنگ طلبانه عامل واقعی تنش یا شروع جنگ است که نتیجه اش ویرانی و نابودی کشور خواهد بود
.مردم ایران قربانیان اصلی سیاست های گروهی خودسر و نادان هستند که ذره ای به مصالح و منافع ملی نمی اندیشند و به همین دلیل معتقدم که حفظ و استقلال مملکت در همسوئی با نظام حاکم حاصل نمی شود بلکه زمان شروع جنگ را نزدیک تر می کند.
ا